เพราะถ้าเรา เพียงแต่ฝึกซ้อม เล่น เครื่องดนตรีของให้คล่องแคล่ว จนชำนาญอย่างหาที่ติไม่ได้ เราก็เป็นแค่ช่าง สิ่งที่เราทำก็เป็นแค่ความชำนาญแบบช่าง
จะเรียกว่าดนตรีไม่ได้ ดนตรีที่แท้จริงต้องออกมาจากชีวิตเรา และชีวิตเราไม่ได้เป็นแค่นักดนตรี เรายังมีครอบครัว เรายังต้องเป็น พ่อเป็นแม่ ของลูก เป็นเพื่อนของคนรอบข้าง เรายังเป็นพลเมือง ทั้งหมดคือ
ส่วนประกอบของความเป็นมนุษย์ของเรา และคุณภาพของดนตรีของ เรา ก็ขึ้นอยู่กับว่า
เราเป็นมนุษย์เช่นไร

(ข้อความนี้ มีการดัดแปลงแก้ไขจากข้อความเดิมเล็กน้อย ซึ่งเป็น ภาษาอังกฤษ, Herbie Hancock)

เพราะ ฉนั้น พวกเราจึงหยุดรับงานตามผับ เพื่อจะได้มีเวลาสร้างผลงานดนตรีของเราเอง ตามฝัน